. . . ถั ง ทิ้ ง จิ น ต น า ก า ร . . .

ในที่สุดชีวิตของฉันก็ผ่านช่วงเวลาที่รู้สึกลำบากใจที่สุดมาแล้ว

 ผ่านมาได้เพราะหลายๆสิ่ง ทั้งพ่อแม่/เพื่อน/พี่น้อง และ "เขา"

 เพื่อนไม่เคยทำให้เรารู้สึกว่ามันแย่กว่าที่เป็นอยู่

พ่อแม่ไม่เคยว่าอะไรในสิ่งที่กระทำลงไป แต่กลับให้คำปรึกษาอยู่ข้างๆ

พี่ๆน้องๆ ก็ช่วยกันปลอบใจ    สรุป ,,,,, ขอขอบคุณทุกคนที่เป็นกำลังใจให้

จะลืมขอบคุณ"เขา"ไปเลยก็ไม่ได้  ถ้าไม่มีเขาเราก็ไม่หัวเราะ

เมื่อคืนนี้ได้คุยกันอยู่พักใหญ่ (00:36:06) เลยได้หลอกถามแกล้งไม่รู้เรื่อง

"ตกลงว่าคิดยังไงกับเรากันแน่"

เรารู้นะว่าไม่ควรถามออกไปเพื่อผูกมัดตัวเขา

เขาตอบมาว่า "ถ้าเธอเป็นคุณยาย ฉันจะเป็นคุณตา...ถ้าเธอเป็นคุณย่า ฉันจะเป็นคุณปู่"

ซึ้งนะ....แต่ว่าเรารู้ดีว่ามันคงเป็นไปไม่ได้

เราก็อยากเป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่งที่รักเธอ

และ

เธอก็รักเรา,,,,,เรารักกัน

แล้วตกลงว่า

เขาบอกรักเรารึยังอ่ะ

ไม่แน่ใจ  (- -")

โอ๊ยยยยย....เวิ่นเว้อ